Home | About | Disclaimer | Emea.nl

Met een molensteen om zijn nek

Matteüs 17:24–18:9

24 ¶  Toen ze in Kafarnaüm waren aangekomen, kwamen de inners van de tempelbelasting bij Petrus en vroegen: ‘Draagt uw meester de dubbeldrachme niet af?’ 25  Hij antwoordde: ‘Zeker wel!’ Toen hij thuiskwam, was Jezus hem voor met de vraag: ‘Wat denk je, Simon? Van wie innen de heersers op aarde tol of belasting? Van hun eigen kinderen of van anderen?’ 26  Op zijn antwoord: ‘Van anderen, ‘zei Jezus tegen hem: ‘Dan zijn de kinderen dus vrijgesteld. 27  Maar laten we hen niet voor het hoofd stoten; ga naar het meer, werp daar je hengel uit en haal de vis die het eerst bijt van de haak. Als je zijn bek opent, zul je een vierdrachmenstuk vinden. Neem dat mee en betaal hun voor ons allebei.’ 1 ¶  Op dat moment kwamen de leerlingen Jezus vragen: ‘Wie is eigenlijk de grootste in het koninkrijk van de hemel?’ 2  Hij riep een kind bij zich, zette het in hun midden neer 3  en zei: ‘Ik verzeker jullie: als je niet verandert en wordt als een kind, dan zul je het koninkrijk van de hemel zeker niet binnengaan. 4  Wie zichzelf vernedert en wordt als dit kind, die is de grootste in het koninkrijk van de hemel. 5  En wie in mijn naam één zo’n kind bij zich opneemt, neemt mij op. 6  Wie een van de geringen die in mij geloven van de goede weg afbrengt, die kan maar beter met een molensteen om zijn nek in zee geworpen worden en in de diepte verdrinken. 7 ¶  Wee de wereld met haar valstrikken. Het is onvermijdelijk dat er mensen ten val worden gebracht, maar wee de mens die de valstrik zet! 8  En als je hand of je voet je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af en werp hem weg: je kunt beter verminkt of kreupel het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen of twee voeten in het eeuwigbrandend vuur geworpen worden. 9  Brengt je oog je op de verkeerde weg, ruk het dan uit en werp het weg: je kunt beter met één oog het leven binnengaan dan in het bezit van twee ogen in het vuur van de Gehenna geworpen worden. (NBV)

Het antwoord kennen we allemaal: “ze innen de belastingen van anderen, nooit van hun eigen soort”. Terwijl belastingen komen, zo leren we uit bovenstaand Bijbelverhaal, uit de arbeid van gewone mensen. Simon, bijgenaamd Petrus, was visser, dus moest hij vissen toen de vraag kwam of ze wel belasting betaalden. Komende weken zal het ook in onze politiek wel gaan over lastenverzwaring en lastenverlichting. Termen die politiek verhullen waar het echt over gaat. Want lastenverzwaring voor de rijken kan betekenen lastenverlichting voor de armen, de bejaarden en de zieken en gehandicapten. Lastenverlichting kan betekenen dat er meer op de overheidsuitgaven wordt bezuinigd en dus minder wordt uitgegeven voor uitkeringen en gezondheidszorg en dat betekent dus een aanmerkelijke lastenverzwaring voor de armen, de bejaarden en zieken en gehandicapten. Het belangrijkste zal wellicht helemaal niet aan de orde komen. Wat doen we aan de handelsbarrières voor de allerarmste landen, wat doen we aan de landbouwsubsidies die onze producten een ongerechtvaardigde voorsprong op de wereldmarkt geven, wat doen we aan de onrechtvaardige verhoudingen op de wereldmarkt die aanzienlijk bijdragen aan de honger en de ellende van de armen?

De idealisten die de wereld echt willen verbeteren worden nog al eens naïef genoemd. Een beetje kinderlijk en wereldvreemd. Merkwaardig dat die Jezus van Nazareth, wiens gedachten toch de hele wereld hebben beïnvloed en waar we het vandaag nog steeds over hebben, zijn leerlingen oproept om als kinderen te worden. En dat kinderlijk geloof kennen we nog wel. Als een kleuterjuf zich als Sinterklaas verkleed is juf weg en Sint op bezoek want Sinterklaas bestaat echt. Net zo echt is het Koninkrijk waar Jezus het steeds over heeft. We kunnen echt onze naaste liefhebben als onszelf, en niet alleen gewoon om ons heen in de loop van elke dag, maar ook als bouwsteen onder onze samenleving, als bron voor het politieke handelen. We kunnen daarmee zelfs een beetje van dat Koninkrijk zichtbaar maken zodat iedereen het kan zien.  Uit liefde voor anderen onrecht aan het licht brengen, geweld zichtbaar maken, niet spotten met gevaarlijke situaties maar ze aan de orde stellen. Jezus gaat fel over te keer over het onrecht en de hypocretie in zijn dagen. Zulke harde oordelen zouden onchristelijk zijn. Jezus van Nazareth, scheldt te pas en te onpas zijn tegenstanders uit.

Of maar duidelijk mag worden waar je staat, waar het fout gaat. In dit verhaal gaat het om mensen die kinderen van het geloof afhouden. Trouwe kerkgangers en vurige gelovigen wijzen dan graag op al die mensen die uit onverschilligheid of ongeloof de kerk hebben verlaten. Maar is dat terecht? Veel van die kerkverlaters hebben nog herinneringen aan het goede dat ze meemaakten en proberen dat door te geven. Maar ze ergeren zich ook aan de betweters die nog zeventiende-eeuws of negentiende-eeuws.  Nederlands praten en het meer hebben over wat niet mag dan over de Liefde voor de naaste en een hand uitsteken naar de minsten. Er is door een handjevol achterblijvers zelfs een actie gestart om mensen terug naar de kerk te krijgen onder het motto “Vader wacht”, alsof de Protestantse kerk een paternalistische organisatie is waar een strenge vader voortdurend oordeelt over de gelovigen. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel gemeenten van de Protestantse Kerk Nederland waar ze eenentwintigste eeuws Nederlands praten, waar geluisterd wordt naar mensen van deze tijd en een hand uitgestoken wordt naar mensen over de hele wereld die dat nodig hebben. Veel van die kerken starten deze maand een nieuw seizoen en dan is het er extra feestelijk, ga er maar weer eens kijken, proef eens van de sfeer en luister of je ze tegenwoordig kunt verstaan.

Laat een Reaktie achter