Selecteer een pagina

Genesis 19:30-38

30 Omdat Lot niet in Soar durfde te blijven, verliet hij die plaats en ging in de bergen wonen, samen met zijn twee dochters. Daar woonden ze met elkaar in een grot. 31 Op een dag zei de oudste dochter tegen de jongste: ‘Onze vader is al oud, en er is in dit gebied nergens meer een man die met ons kan doen wat op de hele wereld de gewoonte is. 32 Laten we daarom onze vader dronken voeren en met hem slapen; dan kunnen we kinderen krijgen van onze vader.’ 33 Nog diezelfde nacht gaven ze hun vader wijn te drinken, en de oudste sliep met haar vader, zonder dat hij er ook maar iets van merkte dat ze bij hem kwam en weer wegging. 34 De volgende morgen zei de oudste tegen de jongste: ‘De afgelopen nacht heb ik met mijn vader geslapen. Laten we hem ook vannacht weer dronken voeren, en dit keer moet jij met hem slapen; dan kunnen we allebei kinderen krijgen van onze vader.’ 35 Ook die nacht gaven ze hun vader wijn te drinken, en ditmaal sliep de jongste met hem, zonder dat hij er ook maar iets van merkte dat ze bij hem kwam en weer wegging. 36 Zo werden Lots beide dochters zwanger van hun vader. 37 De oudste bracht een zoon ter wereld, die ze Moab noemde. Hij werd de stamvader van de huidige Moabieten. 38 Ook de jongste bracht een zoon ter wereld, die ze Ben-Ammi noemde. Hij werd de stamvader van de huidige Ammonieten.(NBV21)

Die Moabieten en die Ammonieten waar dit verhaal op uitloopt werden later geduchte vijanden van het volk Israel. Toen ze door de woestijn trokken naar het beloofde land hielden deze volken hen aanvankelijk tegen en toen ze later in het beloofde land woonden raakten ze voortdurend slaags met deze volken. In dit verhaal bewaarden de Israëlieten schijnbaar de herinnering aan de reden waarom die volken ook al weer zo vreselijk vervelend waren. Want het is natuurlijk niet netjes dat hier de dochters van Lot incest pleegden met hun vader, maar het zijn weer de vrouwen die zorgden voor de toekomst. Hun eigen mannen waren omgekomen bij de verwoesting van Sodom en Gomorra. Veel later pas, in de woestijn, zou het volk een wet krijgen die de zorg voor de weduwen moest regelen. Kennelijk was het zo gek nog niet wat de meiden deden. In dit deel van het verhaal wordt er tenminste geen veroordeling over uitgesproken.

Maar voor ons is duidelijk dat het niet voor herhaling vatbaar is. Zulk gedrag past niet in onze normen. Zo gedragen wij ons niet. Over de normen die wij voor ons gedrag hanteren is veel gesproken de laatste jaren. Op een merkwaardige manier overigens, want je hoort wel over een normen en waardendiscussie maar je hoort zelden iets over de inhoud. Natuurlijk vernielen mag niet, maar zijn er mensen die vinden dat dat wel mag? Zelfs de vernielers weten toch best dat dat niet mag? Iemand pijn doen, slaan schoppen en zo, mag ook niet, maar ook plegers van zinloos geweld weten toch best dat dat niet mag? Worden de mensen die zichzelf verrijken ten koste van anderen daar nu voor bestraft? Die meneer van de koffie die zichzelf 13 miljoen aan jaarsalaris laat toekennen, doen we daar wat tegen, vraagt iemand of de koffieplukkers een vergelijkbaar loon krijgen en eigenlijk wel kunnen leven van de prijs die die meneer hen wenst te betalen?

We horen er niet meer over, zeker niet van het CDA dat ooit de discussie over normen startte. Worden kinderen die geen misdrijf hebben gepleegd nu vrijgelaten uit de gevangenis? We horen er niet meer over, er is nog steeds te weinig plaats voor vervelende kinderen in de Jeugdzorg. En voor verstandelijk gehandicapte volwassenen met gedragsproblemen wordt nog steeds niet zo extra gezorgd dat ze ook zelf geen last meer van die gedragsproblemen hebben, ze kunnen doodvallen lijkt het wel. Je kunt kennelijk kiezen, de norm van de Bijbel, waar de zwaksten de grootste waarde hebben en de zorg voor hen de norm voor het gedrag is, of de norm van het CDA waar de rijksten de grootste waarde hebben en de bescherming van bezit en rijkdom de norm voor het gedrag is. Abraham wordt de vader van vele volken, hij is het voorbeeld waar vele volken een voorbeeld aan zullen moeten nemen, ook het onze.