Genesis 26:18-33<\/p>\n
18\u00c2\u00a0 De waterputten die in de tijd van zijn vader Abraham waren gegraven en die de Filistijnen na Abrahams dood hadden dichtgegooid, groef Isaak weer open, en hij gaf ze dezelfde namen als zijn vader ze had gegeven. 19\u00c2\u00a0 Ook Isaaks knechten gingen in het dal aan het graven en zij troffen er een bron met helder water aan. 20\u00c2\u00a0 Maar de herders uit Gerar maakten ruzie met Isaaks herders. \u2018Dat water is van ons, \u2018zeiden ze. Omdat hij daarover onenigheid met hen had gekregen, noemde hij die bron Esek. 21\u00c2\u00a0 Toen groeven ze een andere put en ook daarover kregen ze ruzie; hij noemde hem daarom Sitna. 22\u00c2\u00a0 Daarna trok hij verder, en weer groef hij een put. Hierover ontstond geen onenigheid. Hij noemde hem Rechobot, \u2018want, \u2018zei hij, \u2018nu heeft de HEER ons ruimte gegeven in dit land en kunnen wij ons uitbreiden.\u2019 23\u00c2\u00a0 Van daar trok hij naar Berseba. 24\u00c2\u00a0 \u2018s Nachts verscheen de HEER aan hem en zei: \u2018Ik ben de God van je vader Abraham. Wees niet bang want ik sta je ter zijde, en ik zal je zegenen en je veel nakomelingen geven omwille van mijn dienaar Abraham.\u2019 25\u00c2\u00a0 Toen bouwde hij op die plaats een altaar, riep er de naam van de HEER aan en sloeg er zijn tenten op; zijn knechten begonnen daar een put te graven. 26 \u00c2\u00b6\u00c2\u00a0 Abimelech kwam vanuit Gerar naar hem toe, samen met zijn vertrouweling Achuzzat en zijn legeroverste Pichol.27\u00c2\u00a0 \u2018Wat komt u hier doen?\u2019 vroeg Isaak hun. \u2018U bent mij immers vijandig gezind, u hebt mij toch weggestuurd?\u2019 28\u00c2\u00a0 Ze antwoordden: \u2018Het is voor ons duidelijk dat de HEER u ter zijde staat. Daarom leek het ons goed met u een verdrag te sluiten en dit met een plechtige eed te bekrachtigen. 29\u00c2\u00a0 Laten we afspreken dat u ons geen kwaad zult doen, zoals wij van onze kant u geen haar hebben gekrenkt en u alleen maar goed hebben behandeld en u in vrede hebben laten gaan. De zegen van de HEER rust immers op u.\u2019 30\u00c2\u00a0 Toen maakte Isaak een maaltijd voor hen klaar, en samen aten en dronken ze. 31\u00c2\u00a0 De volgende morgen vroeg zwoeren ze elkaar een eed. Daarna deed Isaak hun uitgeleide, en ze gingen in vrede uiteen. 32\u00c2\u00a0 Diezelfde dag nog kwamen Isaaks knechten hem vertellen over de put die ze hadden gegraven. \u2018We hebben water gevonden!\u2019 zeiden ze. 33\u00c2\u00a0 Hij noemde die put Seba, en daarom heet de stad daar tot op de dag van vandaag Berseba.\u00c2\u00a0 (NBV)<\/p>\n
Izaak neemt de gewoonten over van zijn vader Abraham. Zijn vader was een machtig man geweest. Ooit had hij samen met een aantal Koningen strijd gevoerd tegen de Filistijnen. Abraham was het die gewonnen had en de vijanden had verslagen. Abraham was een zwervende Arame\u00ebr geweest in Kana\u00c3\u00a4n en waterputten zijn voor rondtrekkende veehouders van groot belang. In het verhaal van Iza\u00c3\u00a4k blijkt dat Abrham zeer groot gezag had, overal had hij waterputten kunnen slaan en zijn vijanden hadden die putten na de dood van Abraham snel weer dichtgegooid. Izaak probeerde, rijk als hij was, de putten weer te openen. Maar Izaak is Abraham niet. Hij kreeg het niet voor elkaar de waterputten te verdedigen. Steeds verder werd hij teruggedrongen in de richting van de woestijn. Maar een rijk man is zelf al een bedreiging. Vrede sluiten met een dergelijke herder is dan het meest verstandig. En Izaak volgt het voorbeeld van Abraham zelfs al is het met mensen waar hij eigenlijk bang voor is. Als ze op bezoek komen dan houd je een maaltijd met ze.<\/p>\n
Samen eten en drinken neemt in de Joodse, Christelijke en Islamitische godsdiensten een belangrijke plaats in. Het is een teken van verbondenheid, gastvrijheid en het geeft de gelegenheid te delen met elkaar. Juist deze manier van leven maakt vruchtbaar. Daarom staat tegen het eind van dit verhaal over Izaak en Abimelech dat de knechten van Izaak opnieuw water hadden gevonden. Water geeft immers leven, zeker in de woestijn. De put werd daarom \u201ceed\u201d\u009d genoemd naar het verdrag dat Izaak en Abimelech hadden gesloten en de stad heette voortaan \u201cbij de put van de eed\u201d\u009d zodat het sluiten van vrede niet vergeten zou worden. Abimelech had het ondertussen ook wel geleerd. Ondanks het feit dat hij Izaak weg had gestuurd had deze de oorlog om de waterputten niet durven voortzetten.Izaak was gewoon een stukje opgeschoven naar het uiterste zuiden en opnieuw rijker geworden. Zo iemand kun je beter maar als bondgenoot hebben moet die koning gedacht hebben.<\/p>\n
Het was de godsdienst van Abraham en nu ook van Izaak. Wat voor God dat nu precies was bleef onbekend maar de voordelen er van zijn natuurlijk altijd welkom. Iza\u00c3\u00a4k was aan de grens van het beloofde land gekomen. Ooit zou dit land zich uitstrekken van Dan tot\u00c2\u00a0 Berseba en Berseba herinnerde dus aan de belofte van de God van Abraham en Izaak. Als je vrede sluit wordt je rijker. En zo is het nog steeds. Samen delen, samen eten en drinken maakt nog steeds rijk. De lafhartige angstige broekenpissers die Nederlanders hun gebedshuizen willen afpakken en hun verhaal over de God van Abraham willen verbranden zouden een voorbeeld moeten nemen aan de Joods Christelijke Humanistische traditie van ons land. Daarin staan kennis over vreemde volken centraal. Daar hebben we geleerd te eten met de meest vreede volken, want samen maaltijd vormen levert handel op. In ons land hebben we geleerd te houden van vreemd voedsel, niemand denkt er aan chineese restaurants te sluiten. Het wordt tijd dat we er een gewoonte van maken om maaltijd te houden met de bezoekers van Moskee\u00ebn. Zij hebben ons uitgenodigd. Ongelooflijk maar waar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"