Home | About | Disclaimer | Emea.nl

Archief voor januari, 2007

Heel het volk liet zich dopen

zondag, 21 januari, 2007

Lucas 3:15-22

Dat is nogal wat als een heel volk de oude gewoonten afschudt en op een nieuwe manier wil beginnen. Lucas, tenminste de schrijver van dit evangelie, gebruikt dit verhaal als brug tussen het kerstverhaal en het optreden van Jezus. Iedereen moest zich in het begin immers laten beschrijven op bevel van de Keizer en omdat Maria en Jozef zich daarbij meer hielden aan de beloften uit het verhaal van Israel over bevrijding van onderdrukking en de verdeling van het land dan aan het bevel van de Keizer mislukte dat. Nu is alles klaar voor de komst van de Bevrijder en de grote toeloop op de oproep van Johannes doet de mensen zich afvragen of hij het misschien is die de Bevrijder zal zijn. Johannes weet dat dat niet zo zal zijn. Hij staat nog in de woestijn en mengt zich nog niet onder het volk zelf. Hij hoort er niet meer bij. Jezus wel, die is de laatste in de rij maar laat zich net als alle andere mensen dopen. Ook hij laat zien dat je het oude moet afspoelen en het nieuwe moet beginnen. Dat brengt pas een vruchtbaar leven. Niet voor niets laat de verhalenverteller de duif van Noach nu op Jezus neerdalen. Hier begint een nieuwe wereld. Johannes weet ook dat als je kritiek hebt op de machthebbers gevaar je deel zal zijn. Zoals een Armeense journalist in Turkije werd vermoord nadat hij het opnam voor zijn voorouders die in het begin van de vorige eeuw massaal zijn vermoord als gevolg van de politiek van de toenmalige Turkse regering. Dat mag in Turkije niet. Zo werd Johannes opgesloten nadat hij er op had gewezen dat de Koning Herodes het hield met de vrouw van zijn broer. Overspel, en daarmee overtreding van de wetten van het volk Israel. Wetten die zeggen dat je een relatie niet stuk mag maken, dat je elkaar niet als voorwerp mag behandelen. Wij krijgen trouwens misschien ook wel een nieuwe regering. Zouden de partijleiders die opzwepende verhalen hebben gehouden in de verkiezingstijd het volk nu ook warm maken voor hun nieuwe beleid? Het lijkt er niet op, de achterkamertjes zijn vervangen door geheime villa’s. Maar wellicht is het straks nodig dat mensen als Johannes op staan om te roepen dat de heilloze weg van bescherming van de rijken en weigeren eerlijke handelsverhoudingen te scheppen toch echt moet worden verlaten. Laat ons alvast de weg vrij maken voor een nieuw beleid door echt te gaan delen en te zorgen dat iedereen mee kan doen in onze samenleving.

?
?

‘Wat moeten we dan doen?ā€™

zaterdag, 20 januari, 2007

Lucas 3:1-14?

Het is allemaal echt gebeurd. Echt waar, Tiberius was al 15 jaar keizer, Pontius Pilatus bestuurde Judea, Herodes was viervorst in Galilea en zijn broer Filippus in Ituria en Trachonitis, en Lysanias over Abilene. Echt waar toen Annas en Kajafas hogepriester waren toen begon Johannes, weet je nog uit dat verhaal over Elisabeth en Zacharias, toen begon Johannes met dat oude verhaal over de woestijn en die God die daar met het volk was meegetrokken. Johannes kwam uit een famillie van priesters en herhaalde het verhaal dat ooit door profeten was verteld. Wordt het dan geen tijd om het optreden van Johannes in de geschiedenisboekjes op te nemen? Hij toch immers is de beweging begonnen die later bekend zou worden als het Christendom. Natuurlijk meer door het optreden van zijn neef Jezus van Nazareth maar toch, Johannes was er mee begonnen. Het staat niet in de geschiedenisboekjes. We weten zelfs niet echt wie dit verhaal heeft opgeschreven. Pas 100 jaar na het ontstaan van dit Evangelieboek noemde iemand Lucas als schrijver. Dat er zo de nadruk gelegd wordt op het echt gebeurde van dit verhaal komt omdat we heel nauwkeurig naar de inhoud van het verhaal moeten kijken van de schrijver. Dit is geen verhaal van “er was eens” dat afloopt met “en ze leefden nog lang en gelukkig”, maar dit verhaal begint met “het is echt gebeurt” en eindigt met de vraag “hoe leeft U nu verder”. De vraag die boven dit stukje staat kan vandaag ook nog net zo gesteld worden als in de tijd van Johannes. En het antwoord kan nog steeds precies hetzelfde zijn. Maak een einde aan het “ik-tijdperk” en ga weer samen delen. Schud je oude leven af, spoel het van je af met water en begin helemaal opnieuw. De rivier de Jordaan waar Johannes optrad was ooit de rivier tussen woestijn en het land overvloeiende van melk en honing. Daar moeten we dus doorheen. Op weg naar die nieuwe samenleving waar iedereen mee mag doen, waar van niemand meer gevraagd wordt dan rechtvaardig is en waar eerlijk gedeeld wordt. Als je op die manier gaat leven dan tellen we niet meer wat er in het verleden allemaal verkeerd is gegaan. Ingewikkeld zo’n nieuwe samenleving? De weg er heen vol hobbels en valkuilen? Als we er samen aan gaan staan verdwijnen de hobbels en worden de obstakels omgehakt. In elke kerk kun je je vandaag de dag laten dopen. Ga morgen maar eens naar de kerk in de buurt en vraag er naar. Het is meer dan de moeite waard.
?

Bid ook voor mij

vrijdag, 19 januari, 2007

Efeziƫrs 6:18-24

Er zullen gisteren met de storm weer heel wat schietgebedjes gebeden zijn. Nood leert bidden zegt immers het spreekwoord. Maar bidden roept bij veel mensen ook veel vragen op. Natuurlijk, mensen die rare verhalen houden over ene Jezus die in je hart moet wonen en in je leven moet worden toegelaten roepen daarbij dat je op je knieƫn moet en dat alles je dan gegeven zal worden. Maar als we bij Paulus lezen over bidden krijgen we toch een heel andere indruk. Paulus schrijft deze brief toch zeker nadat hij zich actief was gaan inzetten voor de beweging die Jezus van Nazareth en zijn volgelingen op gang hadden gebracht. Hij had een groot deel van de toenmalige wereld rondgereisd en overal mensen actief gemaakt voor die beweging. Zelf was hij daardoor uiteindelijk in de gevangenis geraakt. Deze brief, en dat kunnen we nu hier weer eens lezen, werd vanuit de gevangenis geschreven. Als alles je gegeven wordt als je op je knieƫn valt dan zou die Paulus een ongelovige moeten zijn geweest. Niets is minder waar. Je krijgt dus niet alles. Zelfs een Paulus, die vele gemeenten heeft gesticht, blijft onzeker over het vinden van de juiste woorden om de mensen mee te krijgen. Blijft onzeker over de angst die je in gevangenschap kan overvallen en je vrijmoedigheid om tegen een boze overheid het goede te blijven verkondigen kan verminderen. Paulus bid dus niet tot God maar tot de lezers om voor hem brieven te? schrijven zoals wij dat vandaag de dag via Amnesty International doen. Aan gevangenen ter bemoediging en aan de overheden om hen vrij te krijgen. Bidden bij Paulus is altijd je inzetten voor een ander. Soms moet je je in stilte terugtrekken om nieuwe wegen of nieuwe woorden te vinden om de ander te helpen, te bevrijden, maar de Liefde voor de naaste staat altijd centraal. Voor jezelf is brood voor een dag genoeg. Zo immers had Jezus van Nazareth ook het bidden voorgedaan. Paulus stond gelukkig niet alleen. Hij kon de Turk Tychikus sturen om brieven te brengen. Deze verder onbekende helper van Paulus wordt in de Bijbel een paar maal genoemd als steun in de Romeinse gevangenis en bezorger van de daar geschreven brieven. Een troost voor ons wellicht te weten dat ook het meest eenvoudige werk toch belangrijke sporen nalaat.

Onze strijd is niet gericht tegen mensen

donderdag, 18 januari, 2007

Efeziƫrs 6:10-17

Paulus zegt dat de strijd is gericht tegen hemelse vorsten, tegen kwade geesten in hemelsferen. Bestaan die dan? Volgelingen van Jomanda, Char of andere zogenaamde geestelijke leidslieden zullen direct roepen van wel. Nou dan is duidelijk waar de strijd tegen gericht is. Tegen het zich beroepen op geestelijke, of hemelse opdrachten. Die zijn er niet. Er zijn geen mensen die meer hemelse of geestelijke mogelijkheden hebben dan anderen. We hebben allemaal dezelfde mogelijkheden en dezelfde opdracht. Die opdracht is de naaste lief te hebben als onszelf, de mogelijkheid is daar elke dag, ja elk moment weer opnieuw mee te kunnen beginnen, Iedere keer weer dwalen we daarvan af en zoeken we ons heil in de kosmos, of de balans, of de spirituele wereld, de geestenwereld, of in de stilte in onszelf, maar iedere keer weer ontdekken we dat ons heil te vinden is in de liefde voor onze naaste. Daarom hebben we die wapens nodig om weerstand te bieden op de dag van het kwaad, om stand te houden. Gerechtigheid is het harnas, is het instralen van water gerechtigheid of waarheid? Voert het zogenaamde contact met overledenen tot vrede op aarde? Welnee interessant doen voor nabestaanden die iets bijzonders willen hebben meegemaakt en klinkende munt voor het medium. Inzet voor het evangelie van de vrede, de blijde boodschap die zegt dat vrede in onze grote steden, vrede in Irak en Afghanistan, vrede tussen Christendom en Islam, vrede tussen armen en rijken allemaal mogelijk is als we het samen op kunnen brengen van mensen te houden en iedereen mee te laten doen aan onze samenleving. Het geloof daarin dooft alles wat ons daarvan afbrengt, het branden van kaarsjes, het achterna lopen van heiligenbeelden, het terugtrekken in stille kloosters, al die zaken maken ons dienstbaar aan zelfbenoemde heren terwijl we zouden moeten werken voor eerlijke handelsverhoudingen, voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen, voor gelijke kansen voor allochtonen en autochtonen, voor een rechtvaardige verdeling van inkomen en goederen in onze samenleving en desnoods voor de voedselbanken zolang die nodig zijn. Wij kunnen ons in groepen terugtrekken om brieven te schrijven voor Amnesty International. Hoe meer mensen we meekrijgen in die messiaanse beweging hoe eerder de Bevrijding aanbreekt.

Doe uw werk met plezier

woensdag, 17 januari, 2007

Efeziƫrs 6:1-9

Gisteren hadden we het over de misverstanden die de woorden van Paulus kunnen oproepen, en helaas hebben opgeroepen, over de verhouding tussen mannen en vrouwen. Met de woorden van Paulus over ouders en kinderen en over slaven en meesters is het al niet anders. De oproepen om in de geest van Jezus van Nazareth te blijven in die verhoudingen zijn maar al te vaak uitgelegd om de gehoorzaamheids gewoonten van de wereld over te nemen. Van harte te doen wat God wil is de kern van het stuk. En we weten dat de Wet van de Liefde, de wet van God, voorschrijft dat je het goede doet en niets dan het goede. Dat geldt ook voor kinderen. In de eerste plaats roept de Bijbel op nooit je afkomst te vergeten. Voor het volk Israel gold, en geldt nog steeds, dat ze moeten onthouden dat ze slaven waren in Egypte en bevrijdt waren van die slavernij. Die bevrijde slaven worden ons ook ten voorbeeld gehouden en als ook wij Heidenen opgeroepen worden onze afkomst niet te vergeten dan geldt voor ons dat we broeders en zusters zijn van die bevrijde slaven in het volk Israel. Ouders en kinderen eren elkaar dus door te zorgen dat ze werkelijk mens kunnen worden, dat ze mee kunnen werken in dat nieuwe Koninkrijk en volop mee kunnen doen in de samenleving. En dan de slaven. Het lijkt er op dat Paulus de slavernij goedpraat, maar zo is het niet. Ook slaven worden opgeroepen hun eigenaar het goede en niets dan het goede voor te houden. En niet voor niets. De Gereformeerde slavenhouders in het Zuiden van de Verenigde Staten verboden het bekeren van hun slaven tot het christendon. Waren die slaven namelijk eenmaal bekeerd dan waren ze onbruikbaar als slaven omdat ze dan broeders en zusters waren geworden. De houding die Paulus dus heel uitdrukkelijk vraagt is de houding van bevrijding. Niet de goden van macht en profijt, van geld en goed, regeren hier maar de God van de Liefde. En in die Liefde worden slaven en vrijen gelijkelijk beloond. Er zijn ook vandaag de dag nog een heleboel werksituaties waarin die houding van bevrijding bittere noodzaak is. Slavenverhoudingen tussen arbeiders en werkgevers. Bevrijding van onrechtvaardige werkdruk, van gevaarlijke arbeidsomstandigheden, van ziekmakende verhoudingen komt nog te veel voor. Dat in tegenstelling tot volledige ontplooiing, tot medeverantwoordelijkheid, tot samen werken en samen leven.? De? bevrijding? zou vandaag kunnen beginnen.

?

Niemand haat ooit zijn eigen lichaam

dinsdag, 16 januari, 2007

Efeziƫrs 5:21-33

Er zijn mensen die de Bijbel letterlijk willen nemen van kaft tot kaft. De eerste vraag is natuurlijk welke bijbel men letterlijk wil nemen. De oorspronkelijke Bijbel, geschreven in het Heebreeuws, Grieks en Aramees, of de vertaling ervan en dan ook nog vertaald in welke taal. Er zijn enkele tientallen verschillende vertalingen in het Nederands. Wij volgen hier de Nieuwe Bijbelvertaling van het Nederlandse Bijbelgenootschap. De Bijbel is een boek uit een ver verleden. Voor Bijbelschrijvers is de aarde plat en draaien zon en sterren rond de aarde. Men wist niet beter en het doet aan de boodschap van de Bijbel niet toe of af. Ook het stuk uit de brief van Paulus dat we vandaag lezen moeten we met een dergelijke voorzichtigheid lezen. Maar al te gemakkelijk leggen we begrippen uit zoals we ze in de ons omringende wereld zien. Daar was het immers vele eeuwen gebruik dat mannen de baas waren over hun vrouw en dat de vrouw de man gehoorzaam moest zijn. Als er ergens ook nog een christelijk excuus voor die situatie nodig was dan werd gewezen naar het stuk uit de brief van Paulus dat we vandaag hebben gelezen. Ten onrechte. Misschien dat Paulus wel bedoelde dat mannen de baas zijn van een gezin maar dat schrijft hij niet. Hij wijst op de Bevrijder als hoofd van de Kerk en analoog daaraan de plaats van de man in het gezin. Jezus van Nazareth heeft als kenmerk van die Bevrijder genoemd het dienen. Niet het heersen maar het dienen is het teken van waarachtigheid. Zo dienen mannen dus hun vrouwen te bevrijden van de wereldse conventies die hen kunnen weerhouden van het krijgen van eigen maatschappelijke verantwoordelijkheden, die hen weerhouden de mens te zijn die ze zouden kunnen zijn als de samenleving hen dat zou toestaan, die hen verhinderen volledig en volwaardig deel te nemen aan de samenleving. Als je de Wet van de Woestijn, van eerlijk delen, van rechtvaardigheid en van zorgen dat iedereen mee kan doen, toepast op de maatschappelijke verhouding tussen mannen en vrouwen dan kan het niet anders of mannen zorgen dat er niets in de weg staat van de ontplooiing van hun vrouw en zorgen vrouwen er voor dat ze ook zelf bevrijd worden van de maatschappelijk conventies die hen tegenhouden zich te ontplooien. Als je de Bijbel letterlijk wil nemen moet je de boodschap van de Bijbel letterlijk nemen en die boodschap is niet dat de een heerst over de ander, maar dat ieder de ander dient en liefheeft als zichzelf. Man en vrouw kunnen een eenheid vormen, Ć©Ć©n lichaam zelfs en niemand zet zichzelf gevangen of sluit zichzelf uit. Ook Paulus spreekt hier dus bevrijdende taal.
?

Gerechtigheid en waarheid

maandag, 15 januari, 2007

Efeziƫrs 5:3-20

Als je zo aan het begin van een nieuwe werkweek dit gedeelte uit de brief van Paulus leest dan zul je ongemerkt wensen dat het eens waar zou kunnen zijn. Natuurlijk, oppervlakkige en platvoerse taal kan onder omstandigheden leuk lijken maar wie van andere mensen houdt weet dat het eigenlijk aleen vervelend is. Echte humor is opbouwend, kan een spiegel voorhouden en brengt de waarheid aan het licht. En over het licht gaat het ook in dit stuk. Het licht brengt goedheid voort en gerechtigheid en waarheid zegt Paulus. En dan gaat het om wat wij tegenwoordig transparantie noemen. Doorzichtigheid. Waarom neemt men die beslissing over jou die zo onrechtvaardig aanvoelt. Waarom is de situatie van die vreemdeling geen schrijnend geval. Onze Raad van State heeft bijvoorbeeld over de toepassing van het criterium schrijnend vastgesteld dat dat nagemeten moet kunnen worden, dat duidelijk moet zijn voor iedereen wanneer iets wel of iets niet schrijnend is en dat een minister niet naar willekeur of eigen smaak moet kunnen handelen maar op grond van objectieve rechtsregels moet handelen. Die transparantie, dat in het licht houden van beslissingen is dus wat Paulus hier bedoeld. Meewerken aan die onrechtvaardige praktijken noemt Paulus in Ć©Ć©n adem goddeloos. Paulus roept ons ook op deze week klokkenluiders te zijn. Mensen die kennis hebben van onrechtvaardige praktijken en die naar buiten brengen, aan het licht brengen, ontmaskeren dus. In onze samenleving moeten we ook zo veel jaar na de brief van Paulus nog leren om klokkenluiders serieus te nemen en te beschermen tegen de gevolgen. Dus als we zelf geen onrechtvaardige situaties kennen die aan het licht moeten worden gebracht kunnen we in elk geval bondgenoten worden van klokkenluiders. Als iemand iets aan het licht brengt de samenleving vragen om die persoon te belonen en in bescherming te nemen, via ingezonden brieven in kranten en druk op het parlement. Daarom is ook de onafhankelijke pers die bronnen kan beschermen zo belangrijk. Die pers is een instrument dat wij hebben om antwoord te geven op de oproep van Paulus de vruchteloze praktijken van de duisternis aan het licht te brengen. Troost moet het ons wel geven te weten dat we nog steeds in een slechte tijd leven en dat drank geen oplossing biedt. Niet in de tijd van Paulus en niet vandaag de dag. Genoeg om weer aan te kunnen werken deze week. En zing gerust onder het werk.

Alle volken zullen je gerechtigheid zien

zondag, 14 januari, 2007

Jesaja 62:1-12

Op deze een beetje bijzondere zondag, ze noemen het “Kanazondag”, lezen we thuis een lied uit het boek van de profeten Jesaja. Ja, de geleerden zijn er over eens dat er meer mensen meegeschreven hebben aan het boek van de profeet die het wegvoeren van het volk in ballingschap meemaakte en desondanks volhield dat het volk bevrijd zou worden en weer een echt eigen volk in het beloofde land zou worden. Dit lied,? bijna aan het eind van dit boek, zingt over dat prachtige nieuwe land met een trotse hoofdstad, Jeruzalem. Een hoofdstad met wachters op de muren. En het mooiste is dat alle volken de gerechtigheid van dat land zullen zien zingt de profeet. Mooie taal in zo’n lied maar omdat het veel en vaak is herhaald zonder betekenis wordt het voor ons pas echt mooi als we ons de betekenis realiseren. Die gerechtigheid komt alleen als de weg van de Wet van de Woestijn wordt gevolgd, eerlijk delen, zorgen dat iedereen mee kan doen, zorgen voor de armen, de zieken en de zwakken. Die Wet wordt bewaard en beschermd in de Tempel in Jeruzalem en pas als alle volken kijken naar die Wet dan wordt het vrede op aarde. Daarom is het uitsluiten van volken van de discussie over eerlijk delen en over samen werken eigenlijk vragen om oorlog. Daarom is wat Amerika doet met Iran en SyriĆ« zo gevaarlijk voor de wereldvrede. Natuurlijk kan het mislopen en kunnen er volken zijn die zich willen onttrekken aan wat we samen in de wereld, in de Verenigde Naties, willen. Maar dat blijkt pas als we in het verband van de Verenigde Naties met elkaar de problemen tussen landen, volken en mensen proberen op te lossen. De Verenigde Staten van Amerika, en zeker president Bush en zijn regering, doen nu wel heel stoer of samen werken betekent dat we allemaal en iedereen op deze aarde doet wat de President van Amerika zegt. Die president zegt anders óók dat hij de belangen van Amerika voorop zet. In de Bijbel staat het belang van de armen en onderdrukten voorop. Als het vrede wordt komt er een groot feest, een bruiloftsfeest noemt het verhaal van Kana dat. Daarvoor moeten de reinigingsvaten gereed gezet worden. Vorige week hoorden we in de kerk over het dopen van het water van de Jordaan, oude gewoonten afspoelen en schoon en fris opnieuw beginnen, met een nieuw leven. Zo zullen we ook nog wat oude gewoonten van de heersers van deze wereld moeten afspoelen. Maar ook in Amerika keert het tij, het is alsof ook daar wordt geroepen dat de Redder komt. Nu wij nog in beweging. Dan kunnen we eindelijk het glas heffen op dat wereldbruiloftsfeest.
?

Door vuur en door water

zaterdag, 13 januari, 2007

Psalm 66:10-20?

Johannes doopte met water en Jezus met vuur heet het. Twee elementen die bezongen worden in de Psalm waarvan we vandaag het tweede deel lezen. Vorige week werd er gepreekt in de kerken over de doop van Jezus door Johannes en morgen komt dan de preek over het eerste wonder, dat wonder op de bruiloft in Kana. Dat wonder krijgt alle aandacht maar het gaat in dat verhaal eigenlijk om de vraag van Maria zijn moeder. Die vraagt Jezus iets te doen voor het arme bruidspaar dat het slachtoffer dreigt te worden van verkeerde berekeningen. En ze vertrouwt op het antwoord want voor Jezus iets heeft kunnen toezeggen geeft ze het personeel al de instructie naar Jezus te luisteren. Het is het soort vertrouwen waar echte wonderen van komen. Wonderen zijn namelijk geen tovertrucs, Hans Klok is Jezus niet en lijkt er zelfs in de verte niet op. Het wonder is dat we oog hebben voor mensen die in de knel dreigen te komen en er op mogen vertrouwen dat ze door onze inzet weer mee mogen gaan doen als volwaardige mensen. De Psalm van vandaag juicht daarover. En nu niet direct zeggen dat je op je knieĆ«n hebt gelegen om te bidden voor het een en ander en geen antwoord kreeg, laat staan dat kreeg waar je voor gebeden hebt. Dan heb je het niet goed begrepen. Veel predikers begrijpen er helaas even weinig van want die zullen morgen inderdaad suggereren dat je op je knieĆ«n moet en dat dan de wonderen om je oren zullen vliegen. Nee het ging in de afgelopen week over het handen en voeten geven aan het verhaal van Israel en van Jezus van Nazareth. Dat handen en voeten geven moeten we niet aan anderen overlaten, dat moeten we zelf doen. Zoals de dienaren uit het verhaal over de Bruiloft de kruiken klaarzetten kunnen wij vandaag onze boodschappen bij de Fair Trade of de Wereldwinkel doen en als we een cadeau voor iemand zoeken gaan we langs bij de kringloopwinkel om de hoeveelheid afval te beperken en het energieverbruik terug te dringen. Als we alleen aan onzelf denken, en de psalmist noemt dat “kwaad in het hart vinden”, dan gebeurt er niks, maar als we ons handelen in dienst stellen van de Liefde voor de mensen dan gebeuren er wonderen. Dan komen rechtvaardige inkomensverhoudingen in de wereld ineens in regeeraccoorden terecht, dan wordt de BTW op hergebruikte goederen afgeschaft, dan worden de uitkeringen voor de weduwen en de wees verhoogd. Dan mag iedereen meedoen in een samenleving van recht en vrede. Daar mag je morgen het glas op heffen.

Zijn ogen waken over de volken

vrijdag, 12 januari, 2007

Psalm 66:1-9

Aanstaande zondag is het “Kanazondag”. In veel kerken wordt dan gepreekt over het verhaal van de Bruiloft in Kana. In de aanloop daartoe zingen we thuis mee met Psalm 66. Een lied over de bevrijding van het volk. De uittocht door de Schelfzee en de intocht door de Jordaan komen er beide in voor. De dichter stelt de bevrijding van het volk Israel als voorbeeld voor de bevrijding van alle volken. En daarmee zet de Psalm ons met beide voeten in het heden op de harde aarde. Gisteren bracht de organisatie Artsen Zonder Grenzen nog de vergeten slachtoffers van rampen onder de aandacht.Ze maakten zelfs een top 10:
-Tussen twee vuren in de Centraal-Afrikaanse Republiek,
– Jarenlange verwaarlozing tuberculose leidt tot miljoenen slachtoffers en nieuwe onbehandelbare variant
– De bittere gevolgen van het conflict in TsjetsjeniĆ«
– Srilankanen klem tussen twee schietende partijen
– Ondervoeding: kinderlevens in de weegschaal
– Mensen in de DR Congo: achtergesteld en slachtoffer van geweld
– Oorlog en rampen: SomaliĆ«rs in de val
– Drie miljoen Colombianen vast in de vicieuze cirkel van geweld
– Dagelijkse vuurgevechten in Port-au-Prince, HaĆÆti
– Chhattisgarh, India: een van de vele vergeten conflicten in India.
Het is de liefde voor mensen en een onophoudelijke drang gerechtigheid te brengen waar mensen in verdrukking komen die dit lijstje ook onder onze aandacht brengt. In Amerika praat men ondertussen over de afloop van de oorlog in Irak. Praten met de strijdende partijen is niet aan de orde, zelfs niet met de buurlanden zoals partijgenoten van de President hadden voorgesteld. Meer geweld lijkt het eerste recept. Het zal duidelijk zijn dat, voor we de bruiloft in Kana echt kunnen gaan vieren, eerst de conflicten de wereld uit moeten zijn. We hebben nog deze week gelezen hoe Paulus aan de mensen in Efeze schreef dat je eigenlijk niet moet gaan slapen voor je een conflict hebt opgelost. Als we mee willen gaan in het verhaal van het bevrijde volk Israel en het verhaal van Jezus van Nazareth dan wordt het tijd om aan het werk te gaan, om mee handen en voeten te geven aan de bevrijding. Ook vandaag.
?

?